Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαραγκοπούλου Αλεξάνδρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαραγκοπούλου Αλεξάνδρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2019

οκτώβριος 2019 _ α.δαμαλά, μ.ερωτοκρίτου, α.μαραγκοπούλου, α.στελλάτου











Ανδρομάχη Δαμαλά


ΤΟ ΣΩΜΑ


Απροστάτευτο τώρα το σώμα

σε παλίρροια αναστοχασμών πικρή

εξαντλείται


Σιωπηλό αντικρίζει τους ήχους του

νοσταλγώντας το μάταιο αγώνισμα

Με αλισάχνη


να καλύψει την άλλη πλευρά του

και στην πτώση να κρύψει τα άλογα

Προτιμώντας


σε πεινώντες να είχε σκορπίσει

την ορμή μιας σποράς ανεκτίμητης

Αδαπάνητο





























Μαρία Ερωτοκρίτου



ΠΟΤΕ ΜΑΖΙ



Αν ψαρεύεις, θα ψήνω ψέματα.

Όταν ξημερώνει, θα ξαπλώνω.

Αν σχολάς αργά, θα στρώνω σχεδία.

Όταν χιονίζει, θα χάνομαι στο χρόνο.

Αν περπατάς, θα παγιδεύω παγόνια.

Όταν έχεις τύχη, θα ταΐζω τιγράκια.

Αν νυχτοπερπατάς, θα νοικοκυρεύω ντουλάπια.

Αν φωνάζεις, θα φιλεύω φλαμίνγκο.

Όταν έχεις δουλεία, θα δαμάζω δαμάλια.

Αν κολυμπάς, θα κόβω κοντά τα κλαδιά.

Όταν έχεις μπελάδες, θα αγοράζω μπάλες.

Αν ζαλίζεσαι, θα ρίχνω τα ζάρια.

Όταν έχεις θάρρος, θα θάβω θρύμματα.

Αν γονατίζεις, θα γελάω γοερά.

Όταν έχεις ρέντα, θα σηκώνω τέντα.

Αν κάνεις λάθος, θα σε αγαπώ με πάθος.

Όταν βρέχει, θα βρέχει.












Αλεξάνδρα Μαραγκοπούλου


ΕΙΣΟΔΟΣ


Υπάρχει ακόμα

το παλιό μοναστήρι

το κοιμητήριο

το μουρμούρισμα των λόφων


Το τοπίο κινείται

μόνο με τη σκέψη


Ολοκάθαρα φαίνεται

η φωτογραφία

πάνω στο κουτσό μαρμάρινο τραπέζι


Τα πόδια του

-τρία στόματα λεόντων-

χάσκουν ολάνοιχτα


Εισβάλλει στο στόμιο

γαργαλάει τις γλώσσες

το σάλιο τους εδώ και χρόνια στεγνό


μια βραχνή φωνή

κι επιστρέφει

κοριτσάκι


Τις Πέμπτες

η μητέρα το συνοδεύει

στο μάθημα βιολιού


Τις Κυριακές ο πατέρας

τής μαθαίνει

πόρτες και ασσόδυο


Εν τω μεταξύ

έχει αλλάξει ένδυμα και όνομα


Χτυπά την πόρτα


Το χέρι του αγγέλου

αγγίζει απαλά

το πόμολο













Αλίκη Στελλάτου


Το ασθενοφόρο πήρε το πρωί

τον κύριο Θόδωρο.

Το χέρι

και η χαλαρή

γωνία των χειλιών του

ήταν ελαφρώς γυρισμένα,

σαν ο μισός να λυπόταν κάπως

που έφευγε.


*


Ανδρομάχη Δαμαλά. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και εργάζεται από το 1978 ως αρχιτέκτονας. Τα τελευταία χρόνια, ασχολείται πιο συγκροτημένα με την ποίηση και πρόσφατα τόλμησε να δημοσιοποιήσει ποιήματά της.

Μαρία Ερωτοκρίτου. Γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1977 στο Βόλο. Ζει με το σύζυγο της και τους δυο της γιους σε μια γειτονιά με νεραντζιές στα Πατήσια, κέντρο-απόκεντρο της Πρωτεύουσας. Δημοσιεύεται ποιήμά της για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό.


Αλεξάνδρα Μαραγκοπούλου. Κοινωνιολόγος. Διηγήματα της περιλαμβάνονται στους συλλογικούς τόμους "Hotel Οιδίπους": Περί τυφλότητος και άλλων δεινών (2011) και Μαθαίνοντας ποδήλατο (2013). Γράφει διηγήματα και ποίηση.

Αλίκη Στελλάτου. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά και διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Το 2018 κυκλοφόρησε η νουβέλα της Γάτα στον κήπο.


Τρίτη 1 Μαΐου 2018

μάιος 2018 _ αλεξάνδρα μαραγκοπούλου












Αλεξάνδρα Μαραγκοπούλου


ΦΑΝΑΡΙ

Η γνάθος της
απασχολημένη
με μια τσίχλα

τα δάχτυλά της
νυσταλέα χαϊδεύουν
το λουρί της τσάντας

στο φανάρι
αρπάζει την ευκαιρία
κοιτάζει ψηλά

τον αέρα


~


ΚΑΛΑΜΙΤΥ ΤΖΕΗΝ

Δέκα δευτερόλεπτα μέχρι το περίπτερο
είκοσι ως το πάρκινγκ – καλπάζω


~


ΜΩΛΟΣ

Φορούσες ολόσωμο μαγιό
λίγες χαρακιές
τρεμόπαιζαν
στο νερό

στο βάθος
λίγα βότσαλα

θρυμμάτιζες
τ’ απομεινάρια
από δολώματα
στην άκρη του μώλου

μ’ ένα σάλτο
το σώμα σου
ακονισμένο λεπίδι

η επιφάνεια
σείστηκε ελαφρά
δώδεκα το μεσημέρι 
κι ο ήλιος έσβησε

απ’ τον πυθμένα
ούτ’ ένα κιχ


~


ΑΠΕΝΑΝΤI OΧΘΗ


Το κεφάλι μας βούιζε –
            η ραστώνη
 έφτανε
ώς τα νύχια
            των ποδιών – κάλυπτε
       τα πάντα
οι μέλισσες πλησίαζαν
             το βουητό τους
 μας έριξε στο ποτάμι
                        να γλυτώσουμε

τα μέλη μας αφημένα
              στον χείμαρρο

Στην παλάμη μου τα μαργαριτάρια της Ανίτα Ντελγκάδο
              μέρα νύχτα τα μάτια της
γυαλίζουν
αναβλύζουν
            σμαράγδια ρουμπίνια

 βλέπει ζαρκάδια που τρέχουν
      στο δάσος
                να γλυτώσουν
   απ’ τις φλόγες,
        πέφτουν στο κοντινό ρυάκι
παλεύοντας με το ρέμα

Τα πάντα ρεί  έγραφε
          η σκουριασμένη πινακίδα
κι η Ανίτα – πριγκίπισσα της Καπουρθάλα-
                άκουγε
το ποτάμι να κυλά
              μας παρακολουθούσε
να μαζεύουμε
         άσπρα βότσαλα
            στην αντίπερα όχθη


~


ΝΥΧΤΑ


Απ’ το βράδυ φώναζε: Έκτακτο Δελτίο
διαρκεί λιγότερο από ένα τατουάζ
     Επιδείνωση του καιρού

        το κεφάλι
προς βορρά
οι φτέρνες προς νότο
              κορμός γυμνός
το στέρνο ένα όμορφα χτισμένο
        αμφιθέατρο
κι οι ρώγες
ακόμα πιο όμορφες – λίγο πριν την ανατολή

έχω μια δουλειά για σένα
άκου
κουβέντα δεν είπε∙
μασούλαγε φύλλα κι αγριόχορτα

      Ενισχυμένοι βόρειοι άνεμοι
στροβιλίζεσαι
λίγο πριν το σούρουπο

Πυκνές χιονοπτώσεις το βράδυ

Λίγο πριν τα διόδια
Κινούμενο ζώο στον κόμβο Νεμέας
κι η άσφαλτος υγρή
τα δέντρα πλησίαζαν
το σκοτάδι χύθηκε βαρύ

αν θυμάμαι τι;

Φέτος θα σπείρουν
πάνω από 100.000 στρέμματα με τεύτλα∙
κουβέντα δεν είπε

έσφιξε τα δόντια
       βούτηξε
    στα κύματα
           οι βάρκες ξαμολημένες
      αντιμέτωπες
 με ισχυρές βροχές και καταιγίδες


*

Αλεξάνδρα Μαραγκοπούλου. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Κοινωνικό Σχεδιασμό. Ζεί στην Αθήνα.